Szukaj - Prace - Top 10 - Dodaj pracę - Cz@t

Inkwizycja, czyli w poszukiwaniu światła prawdy (rozdział 7 z 13)
Wersja do wydrukowaniaPraca w zip'ieWyślij na e-mail
Przedmiot: Historia
dodano: 2003-01-05
autor: Runaway

7. KRUCJATA PRZECIWKO ALBIGENSOM, CZYLI KARIERA SZYMONA DE MONTFORT.

Metody inkwizycji biskupiej niestety okazały się nieskuteczne w zwalczaniu albigensów, być może dlatego, że tolerował ich hrabia Tuluzy Rajmund VI, choć sam nie był katarem. Klęskę poniósł zarówno Dominik de Guzman, jak i inni, chcący pokojowo rozwiązać problem heretyków. Papież Innocenty III wielokrotnie nakłaniał hrabiego do działań przeciw heretykom, ale bez skutku. Bardzo opieszali w tępieniu herezji okazali się też biskupi Beziers, Narbonne, Carcassonne, mimo obowiązku, jaki na nich spoczywał. Papież w końcu w 1207 roku nałożył ekskomunikę na hrabiego Rajmunda. W 1208 roku zamordowano legata papieskiego Piotra z Castelnau. To wydarzenie stało się punktem zwrotnym - ogłoszono krucjatę przeciwko albigensom. Aby podnieść jej rangę i zapewnić szeroki udział możnych z okolicy, papież nadał uczestnikom takie same przywileje i odpusty, jak krzyżowcom, wyruszającym do Ziemi Świętej.

Rajmund VI pojednał się z Kościołem i zgłosił się na wodza krucjaty, gdy odmówił tego król francuski Filip August, zajęty wojną z Anglią, hrabiemu Tuluzy chodziło o podporządkowanie sobie zbuntowanego wasala, Rogera z Beziers. Skierował więc krucjatę przeciw niemu, nadając jej od początku charakter polityczny. Zdobył Beziers (1209), wymordował ludność miasta, nie oszczędzając kobiet i dzieci oraz starców w katedrze. Rajmund VI został obłożony ekskomuniką, a wodzem krucjaty ustanowiono hrabiego Simona de Montfort - l’Aumaury z Ile-de-France. Rajmundowi VI, gdy chciał się pojednać z Kościołem, postawiono warunki: zwolnić wszystkich żołnierzy, wypędzić heretyków, zburzyć twierdze, dać krzyżowcom swobodny pobyt w hrabstwie Tuluzy, a samemu udać się jako krzyżowiec do Ziemi Świętej. Odrzucił te warunki, wtedy krzyżowcy Montforta zdobyli Tuluzę i cały kraj. Legaci papiescy współdziałali z wodzem krucjaty i uzyskali od niego w statucie z Pamiers (1212) zapewnienie Kościołowi wolności i ustanowienie nowego ładu w kraju, co oznaczało likwidację herezji siłą. Papież potępił ekscesy krzyżowców, dostrzegając w ich walkach rozgrywki polityczne między rycerstwem północnej Francji a rycerstwem południowej Francji, lecz na soborze laterańskim czwartym (1215) uznano hrabstwo Tuluzy za lenno Montforta, rok później przyjął też król francuski Filip August hołd lenny od niego."

Zarówno pierwsza krucjata (1209 - 1212) przeciwko albigensom, jak i druga (1218 - 1219), zakończona pokojem paryskim nie przyniosły pożądanych przez papieża skutków, zmieniły się w regularną wojnę między feudałami. Trzecia (1225 - 1229), kierowana tym razem przez króla Francji Ludwika VIII zapewniła dynastii Kapetyngów władzę na południu Francji. Po śmierci króla krucjata miała wodza w postaci legata papieskiego, który doprowadził do takiego zakończenia sprawy, jakiego chciał papież.

Komentarz/uwagi/znalezione błędy: MegaStats
Odsłony:
557689 razy
Ocena:
5.44/10
Głosy:
15
Oceń:
Szukaj - Prace - Top 10 - Dodaj pracę - Cz@t
Home | Śmieszne sms | Reklama | Napisz do nas
© Copyright by Mumin Designer 2000-2007