Szukaj - Prace - Top 10 - Dodaj pracę - Cz@t

"Do potomnego" Tadeusz Gajcy - analiza i interpretacja
Wersja do wydrukowaniaPraca w zip'ieWyślij na e-mail
Przedmiot: Współczesność
dodano: 2003-12-31
autor: wacek



"Do potomnego" to wiersz-testament, przesłanie skierowane do przyszłych,
powojennych pokoleń. "Kochałem tak jak ty zapewne, ale ani czasu dano
skąpo..." stwierdza Gajcy. Nienaruszalne, odwieczne i niezależne od
historii jest następstwo pokoleń. Gajcy zwraca się zatem do kogoś, kto
przyjdzie po nim i będzie odwracał się wstecz, by nazwać epokę poety, by
uczyć się o niej jak historii. Pisze o sobie, że pragnął kochać, lecz nie
starczyło czasu - bo nad epoką stawały "śmierć i przerażenie", fujarką był
"grom i pocisk". To czasy przeszłe. Lecz poeta szuka w gwiazdach zarysu
swego potomka, próbuje odgadnąć przyszłość. Nierealna, lecz piękna jest
wizja końcowa: potomny odwrócony wstecz, poeta szukający w przyszłości,
połączeni wspólnym myśleniem, wspólnym domem-ojczyzną, za którą Gajcy
zginął, a także kosmosem, w którym wszyscy funkcjonujemy. Przesłanie "Do
potomnego" jest pełne goryczy i miłości. Być może więź pokoleń, wieczne
następstwo i trwanie umniejszają dramat przemijania i poświęcenia życia.
"Idziemy razem" pisze Gajcy. Taj jakby myśl o potomnym była myślą o nim
samym, jakbyśmy stanowili jedność z tymi, co byli przed nami.

Komentarz/uwagi/znalezione błędy: MegaStats
Odsłony:
558414 razy
Ocena:
6.21/10
Głosy:
777
Oceń:
Szukaj - Prace - Top 10 - Dodaj pracę - Cz@t
Home | Śmieszne sms | Reklama | Napisz do nas
© Copyright by Mumin Designer 2000-2007